یادداشت های ماه

باز باران آشیانه
                                             باز باران بی بهانه
میخورد بر تُنگ چشم
                                                 یادم آرد وعده هایش

گردش یک روز برفی
                                            خوب و صرفی
توی کوچه های خلوت
                                                 می شنیدم از زبانت

از دل پاکو روانت
                                                  توی روزگار بی کس
عاشقی چشم بسته بودم
                                        شادو شنگول

خوب و مسرور
                                                 با دو چشم عشق آلود
می دیدم چهره ای خوب
                                                 می پریدم از سر روح
   
دور میگشتم ز عالم
                                             میدیدم از درونت
شعر هایت بس قشنگ
                                                    وعده هایت رنگ رنگ

آرزو چون جوی آب
                                                      میگذشت آن سوی خواب
بس گوارا بود دیدار
                                                  به چه زیبا بود گفتار

از درون همچو ماهت
                                                می چشیدم صافی را
از زبان و لحن نرمت
                                            میشنیدم  پاکی را

حس می کردم لطافت
                                                 آدمی محو از خیانت
آری اما سخت میشد
                                               دید دیدار از نگاهت

آری اما سخت میگذشت
                                                در پس بی تابی هایت
دانه های گرد اشکم
                                               پهن می گشتند روانه

از لبو چشمو زبانم
                                            میگذشتند با بهانه
بشنو از من یارک من
                                                    من چو شمعی در سکوتم

رو به فوتم
                                             بشنو از من دلبر من
پیش چشم راز رویا
                                            زندگانی خواه دلسرد

            خواه دلگرم
                 هست زیبا ،هست زیبا،هست زیبا...
(clear)




نوشته شده در یکشنبه 21 مهر 1392 ساعت 03:05 ب.ظ توسط مهسا (clear)! | |

Design By : Pichak